NAAMLOZE GEBEURTENIS

In dit pijnlijk-grappig en absurd sprookje over een driehoeksrelatie, discodansen, koeknuffelen en een harpoen gaat auteur Mathias Sercu (Marsman) andermaal op zoek naar de tragiek van ons potsierlijke zijn, naar de humor van ons al te ernstig bestaan.

NAAMLOZE GEBEURTENIS vertelt het ogenschijnlijk van de pot gerukte verhaal van Beer, Prinses en Travolta die 6 jaar na een mislukte moordpoging weer op elkaar aangewezen zijn en het vooral niet over vroeger willen hebben. Dat heeft nog nooit iemand vooruit geholpen. We leven tenslotte nu en niet toen.

“… Beer was gene gemakkelijken vroeger, hij durfde nogal eens lelijk doen, vooral als hij gedronken had. Meer dan éne keer eindigde dat niet sjiek, en dan zeg ik het nog proper. Op een dag waren we dat beu, Prinses en ik. Het moest gedaan zijn. ... We hebben hem geschoten. Nu zult ge zeggen, ge doet dat niet, en ik ga dat ook niet tegenspreken, ge doet dat niet. Ge schiet geen maten. Moest ik het kunnen terugdraaien, ik zou het ook niet meer doen. Maar aan de andere kant, ... Hij is toch veel verkalmd. Hij is een andere mens nu en niet omzeggens slechter. … “ (Travolta)

in beeld: